Rafting in Ukraine

RAFTING in UKRAINE

Adventurous Rafting in Ukraine
Spływy na Ukrainie Radiacja - Mapa
Mapa zakażenia radioaktywnego w Ukrainie

Mapa zakażenia radioaktywnego, spowodowanego skutkami awarii elektrowni atomowej w Czarnobylu w roku 1996- ym, pomoze splanowac biespeczny splyw, unikajac terenow wciąż niebiespecznych.

Taki tereny zakażenia radioaktywnego wcaz znajduja się w północnej części Ukrainy, jak również i w niektórych częściach Białorusi i Rosji.

Niektórzy rzeki na Ukrainie, takich jak Sluch, Uborc, Irsza, Uż i Tetrev nie są biespeczne, ponieważ niektóre odcinki trasy mogą przechodzic przez tereny zakażenia radioaktywnego.

Mapa Zakażenia Radioaktywnego

Jak można zauważyć z mapy zakażenia radioaktywnego, aktualnie (i przez następną dekadę) najbardziej niebezpieczne są izotopy strontu i cezu. Najwyższe stężenie cezu-137 znajduje się w warstwie powierzchniowej gleby, skąd trapia do roślin i grzybów.

Zakażenie radioaktywne gleby będzie zrotalo aż do roku 2060. W szczególności, w 2086 r. alfa-aktywność gleby spodowana plutonem będzie w 2,4 razy wyższa niż w pierwotnym okresie po wypadku na atomownie Czarnobyl .

Poziomy skażenia radioaktywnego w obszarach rolnych znacznie się zmniejszyły, ale w niektórych regionach ilośc cezu w mleku może nadal przekracza normy. Dotyczy to na przykład Gomelskiego i Mohylewskiego regionów na Białorusi i Bryanskiego regionu w Rosji, Żytomierskiego i Rówienskego regionu na Ukrainie – ostatni można zobaczyć na Mapie zakażenia radioaktywnego w Ukrainie.

Znacznie zakażeni pozostaja lasy. Ze względu na to, że ekosystem lasu jest w wiekszym stopniu cykliczno zamkniety, poziom skażenia produktów leśnych, takich jak grzyby i jagody nadal jest niebezpieczny.

Poziom zakażenia rzek i jezior generalnie teraz jest niski. Jednak w niektórych "zamkniętych" jeziorach, z których nie ma odpływu, stężenie cezu w wodzie i w rybach nadal może być niebezpieczne.

Zanieczyszczenia radioaktywne nie zostały ograniczone 30-kilometrowa strefa. Stwierdzono zwiększoną zawartość cezu-137 w roslinach i zwierzatach w rejonach arktycznych w Rosji, Finlandii, Norwegii i Szwecji.